En fazla içimde ölürsün  Cesedini sürüklerim gittiğim her yere Kızıl sonbaharımHangi aşk kendi fırtınasına dayanabildi Ellerimde çoğul bir gölge kuşu Adının arkasına basmadan yürüdüm  Alnımda birikti çiziklerAdımdan çıkardım aklımı Aklımsız kaldım Neylersinİnsanız Ne yapsak eksiğiz işte  Ölüme ayarlı saatiz En fazla içimde ölürsünSorarım Şiir papirüslerinin hangi köşesine karaladın beni?Hangi haremden yakaladın da çiğnemeden yuttun gözlerimi?Kekeme repliklerin ezber bozduran kuşuHangi rüzgârlara sattın da Saçlarını!Devrik cümlelerimin öznesi oldun? İçindeki kötü senaryoların kahramanı olmak istemezdimDağıldı bak derlenip toplanmış dağılmalarım En fazla içimde ölürsünNasılsa yokluk rehin bırakılıyor kalanaKalan gidene denk neyi varsa susuyor.Ve susmak inceltiyor her yarayıVe susmak bakmak oluyorGitmediğin her yere Kim tutuklanmış yalnızlıktanGizin içine gizlenen kimSöyle beni nerene sakladınKi şimdi bu kadar sokaktayım En fazla içimde ölürsünKarla karışık yağarsın yara BeremeKarma karışık kalırsın cinnet şeridindeKaldırımların kaldıramadığı her neyse işteBulamadığın her ne varsa büyük yıkımların izindeSana borcum olsunHiç yazılmayacak bir şiirin içinde En fazla içimde ölürsünYanağında yanar avucumAvucumda imlası bozuk bir şiir kalırGözlerinin namlusu döner, yakar kirpiklerimiKulağımda bir tepenin rüzgârı uğuldarGırtlağıma kadar aşka batarımYeteri yok. Eksiği fazla. Neyin kaldı eksilenlerden artaİçeri doğru kapanan bir kapıydınSaçlarından geçtim önceVe kendimden öyleceNeyim yoksa var bildimEğildimEksildimEridimBir seni bitirmedim Hangi rüzgarlara sattın da saçlarınıUğultusuna tutunamadın Ömürden nefes çalarak ne kadar yaşarsa insanÖyle yaşadım gözleriniTenimde itiş kakışCebimde depremlerinEsrarlı gece ayinleriVolkanik şiirlerUsul usul giymedim mi sözleriniYalnızlığın tiradını kapamadım mı her seferSensizlik seni anlattı en çokVazgeçmeler vazgeçmekten vazgeçtiSöyle saçlarında öldüğümBir geri gidiş kaç günde gelirdi? En fazla içimde ölürsünCesedini sürüklerim gittiğim her yereTenimin yırtıldığı yerden mi girdin içeriAçar gibi yaparak açık bir kapıyıBeni ikiye böldünHadi içimi kendine aldın daBeni nerde bıraktınHangisini seçerdin benim içinVe hangisinden vazgeçerdin kendin için Ben yarama çoktan sen bastımYaşım kadar gencimAdın çabuk diye geçtiArdında aç köpekleri bırakarakEzberimden geçtim.Hızla biten aşk şarkılarından geçtimSenden bir şey eksiltmeden sana çok şey bırakmaktı aşkBildim Biz dalkavuk bir aydınlığın yerineOnurlu bir karanlığı seçtikVe bir öyküden ağlarcasına geçtikCesurduk çünküKendimizi kendi düşlerimizden kovacak kadar Ömrüne yüz çevirmiş iki masalcıyızGerisi hiçlikGerisi yokluk Sensizliğin anlattığı ne vardı senden başkaBir hayatın tüm yanılgılarınıSaçlarında çözdümŞimdi beni hangi yanımdan susacaksınSessizlikte bir dildirÇoğul susulurPusulurŞimdi beni hangi yanımdan kusacaksın Yıkık şehrimin izbesiEn fazla içimde ölürsünEn çokGözlerime gömülürsün.Gözlerimi kaparım vasiyetimi yazarım...